Fatheroflove-thailand

ความผิดหวัง - การนัดหมายของพระองค์

โพสต์ กันยายน 03, 2020 โดย Bo ใน คำพยาน
185 มีคนดู

200815_Bo’s Testimony_Mum’s Birthday_BIC (Bangkok Adventist International Church)

200815_คำพยานของโบ_วันเกิดแม่_คริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสนานาชาติกรุงเทพฯ

 

ความผิดหวัง - การนัดหมายของพระองค์

Disappointment - His Appointment

 

““คนที่ยากจนด้านจิตวิญญาณก็เป็นสุข เพราะว่าแผ่นดินสวรรค์เป็นของเขาทั้งหลาย”

“Blessed are the poor in spirit: for theirs is the kingdom of heaven.”

มัทธิว Matthew 5:3 THSV11-KJV

 

ขอบคุณพระเจ้าสำหรับวันสะบาโตของพระองค์ โบและแม่ได้รับการเยียวยาและพระพรมากมายเลยค่ะ

We praise God for the Sabbath of the LORD. Me and Mum are truly blessed and received healings.

 

ตอนเช้าเกือบจะไม่ได้เข้าโบสถ์แล้วค่ะ มารโจมตีโบหนักมาก เพราะช่วงเวลาที่ใกล้จะถึงวันเกิดแม่เมื่อ 3 ปีที่แล้ว มารบุกโบหนักมาก ตอนนั้นโบถูกปลุกความเกลียดชังในความสัมพันธ์ของโบกับแม่ในช่วงเวลานั้นพอดี

We nearly didn’t get to arrive safely at church. Satan was attacking us since morning. It was close to my mom’s birthday, and at this time 3 years ago Satan attacked me terribly. The reminder of this memory awakened bad feelings from the past in our relationship and caused us difficulty.

 

เมื่อตอนเช้าวันสะบาโต (15/08/2563) หลังตื่นมาโบอธิษฐานมอบใจทั้งหมดให้พระเจ้า โบขอจะเป็นลูกที่ดีของแม่ โบไม่อยากให้วันเกิดแม่เป็นวันที่แย่ โบไม่อยากต่อต้านแม่แล้ว โบไม่อยากพูดเสียงดังใส่แม่แล้ว โบไม่อยากมีความคิดไม่ดีกับแม่อีกแล้ว โบร้องไห้มอบใจทั้งหมดกับพระเจ้า ขอพระเจ้าทรงชำระล้างและเปลี่ยนให้โบเป็นลูกของพระองค์เพื่อสำแดงรักของพระองค์ โบตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่โกรธง่าย ก่อนออกจากบ้านทุกอย่างดูจะเป็นไปด้วยดี เราพูดคุยกันดี ไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งเมื่อถึงคอนโดแชนนอน เราเอาอาหารขึ้นไปฝากไว้ที่ห้องแชนนอนก่อนไปโบสถ์

On Sabbath morning (August 15,2020), I prayed to give my whole heart to God. I asked to be a good daughter. I didn’t want my mom’s birthday to be ruined. I didn’t want to fight with my mom and I didn’t want to raise my voice to her. I wanted to be free from bad thoughts. I surrendered myself to God.

I determined to myself to not to get easily upset. Before we left the house, it seemed like all would go well. We spoke to each other nicely and we didn’t have any problems. We arrived at Shannon’s apartment and left the food there before going to Bangkok International Church.

 

ตอนที่ไปถึงบ้านแชนนอน เราก็พยายามจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน แต่พอเรายิ่งพูดมากขึ้น เสียงเราก็ดังมากขึ้น วันนั้นร่างกายโบอ่อนแออยู่แล้วเพราะมีประจำเดือน อารมณ์จะเหวี่ยงและหงุดหงิดง่ายมากกว่าปกติ ในขณะที่แม่พยายามเร่งโบ แล้วพูดอะไรสักอย่าง ด้วยเสียงที่เร่งขึ้นทำให้โบเริ่มหงุดหงิดแล้วโบก็อาละวาดขึ้นมาเลย แล้วก็ด่าแม่ กล่าวโทษแม่หนัก แล้วก็ยาว... มันเหมือนโบจะถูกปลุกด้วยความโกรธเกรี้ยวมาจากไหนไม่รู้ แล้วก็ตะโกนด่าแม่ต่อหน้าแชนนอน โบหงุดหงิดมาก แล้วก็ไม่สามารถเก็บอารมณ์ได้ โบระเบิดอารมณ์หนักมากใส่แม่ในลิฟต์ตอนที่ลงมาที่รถจะมุ่งหน้าไปโบสถ์ โบกรีดร้องด้วยสุดเสียง แล้วก็พูดคำหยาบสารพัดใส่แม่ โบโมโหหนักมากๆๆๆๆๆ โบเครียดมาก มือโบเกร็ง เท้าโบเกร็งไปหมด ตัวสั่น ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ถึงแม้ว่าแม่จะพยายามขอโทษและอธิษฐานกับโบในลิฟต์ แต่โบก็ไม่ยอมอธิษฐานกับท่านและพยายามจะพูดจาสบถมากมาย หลังจากออกจากลิฟต์ โบต้องเดินออกไปสงบสติอารมณ์ข้างนอก ยืนอยู่ข้างๆรถ ไม่เข้าไป เพราะข้างในจิตใจต่อสู้หนักมาก อารมณ์ตอนนั้นอยากจะยกเลิกทุกอย่าง จะไม่ไปโบสถ์แล้ว จะไม่ไปงานวันเกิดแล้ว จะกลับบ้านอย่างเดียว

At Shannon’s house, we tried to set up everything so it would be ready. But the more I spoke, the louder my voice got. My body was weak that day, because I was having my period.

I was getting easily upset, more than normal. My mom tried to make me hurry and this annoyed me, and I lost my temper and shouted at her.

It was like I got a spirit of anger from somewhere else. I continued my outburst at my mom when we were in the elevator going down. I was swearing a lot; I was REALLY angry. I was stressed; my body was tense and trembling. I couldn’t control my emotions. Though Mum tried to say sorry and pray together with me, but I was not listening to her nor pray with her. Instead I kept swearing at her. When we got out of the elevator, I had to go calm myself down. I stood in front of the car and I didn’t go in, because I was fighting with myself. I wanted to cancel everything at that moment; I didn’t want to go to church; I didn’t want to do the birthday party; I only wanted to go home.

 

โบยืนอยู่ตรงนั้นนานมาก ต่อสู้อยู่ภายใน มือเกร็งหนัก เท้าเกร็งหนัก น้ำตาไหลร้องไห้ไม่หยุด ภายในต่อสู้หนักมาก ขอพระเจ้าช่วยด้วย ความโกรธความเกลียดชังพุ่งสุดเพดาน... โบขอพระเจ้าช่วยตลอดเวลา ... ยืนสงบสติอารมณ์จนกระทั่งมือเท้าหายเกร็ง แล้วค่อยก้าวขึ้นรถ

หลังจากขึ้นรถแล้ว อาการเครียดก็เริ่มออก คือ ร้องไห้หนัก น้ำตาไหลไม่หยุด โบเศร้ามาก เสียใจเพราะสิ่งที่ทำไป โบร้องไห้มาตลอดทางกับพระเจ้า โบเหนื่อยกับตัวเองที่เป็นแบบนี้ โบเกลียดชังที่ตัวเองเป็นแบบนี้

โบเลยส่งข้อความบอกแดนนี่ให้ช่วยอธิษฐานเผื่อโบ

I stood there for a long time, trying to get control of myself. My feet were tense, and I couldn’t stop crying. I asked God to help me. My anger and hate hit a ceiling. I kept asking God for help. Finally my feet relaxed, and I got in the car. My stress started to leave, and I cried a lot. I was so sad, and I regretted what I had done. I cried the whole way with God. I was tired of myself that I was like this. I hated myself for my inability to control my temper. At that time I sent a message to Danny to pray for me.

 

ภาพมันย้อนกลับไปหมดในช่วงเวลานั้น ที่โบต่อสู้กับความเกลียดชังเต็มหัวใจ ในช่วงวันแม่เมื่อเดือนสิงหาคม 2017 มันคือ 2 สัปดาห์ที่ทุกข์ทรมานแสนสาหัสกับการดิ้นรนต่อสู้กับความขมขื่นในจิตใจ ดูเหมือนทุกอย่างในช่วงเวลานั้นจะย้อนกลับมา และประดังเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน โบร้องไห้ โบขอพระเยซูช่วยโบด้วย โบเหนื่อยเหลือเกิน

I thought about what happened on my mom’s birthday in August 3 years ago, when I fought against the hate that was in my heart. It was 2 weeks of intense suffering where I struggled with all the bitterness in my soul.

It seemed like everything that happened was coming back and overwhelming me. I kept crying, pleading with Jesus to help me. I was exhausted with being like this.

 

จนรถขับไปถึงโบสถ์ เราลงรถ แล้วโบก็หันไปกอดแม่ก่อนขึ้นโบสถ์ โบบอกกับแม่ว่า โบขอโทษที่พูดไม่ดีกับแม่ ที่โบตะโกนใส่ท่าน โบรักแม่มาก และโบก็ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ตั้งแต่โบป่วย โบควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย เวลามันจะมามันก็มาแล้วมันก็ระเบิดเลย มันเก็บไม่ได้เลย ไม่เหมือนแต่ก่อน แม่ก็บอกแม่เข้าใจ แม่ก็ขอโทษ แล้วเราก็กอดกัน คืนดีกันก่อนเข้าโบสถ์

The car arrived at church, and before we went in I hugged my mom. I told my mom, “forgive me for speaking badly and shouting at you. I love you mom. I don’t want to be like this anymore. Since I got sick, I can’t control my temper at all. When I lose my temper, it is like an explosion. I can’t hold it in. It isn’t like before.” My mom told me she understood, and she also said sorry. Then we hugged and reconciled before entering church.

 

พระเจ้าทรงจัดเตรียมพระพรและการเยียวยาไว้ให้เราทั้งคู่ ผ่านบทเพลงและผ่านคำเทศนาของคุณลูเธอร์ คู เขาเทศนาแทนอาจารย์คาร์โลซึ่งป่วยตอนนั้น เราเชื่อว่าเป็นแผนการและการเยียวยาจากพระองค์เพื่อเราทั้งคู่ที่จะได้รับฟังคำปลอบประโลมใจให้แก่เราทั้งสอง

God had prepared a blessing and a remedy for the both of us through the hymns, and the sermon done by Luther Ku. He replaced Pastor Karlo because Pastor Karlo was sick.

We believe that it was God’s plan to have this healing to encourage us in our faith.

 

หัวข้อเทศนาของลูเธอร์คือ Disappointment - His Appointment (ความผิดหวัง - การนัดหมายของพระองค์) คำเทศนาครั้งนี้ตรงกับสถานการณ์ที่เราทั้งคู่กำลังเผชิญอยู่เป็นแรมปี ทั้งแม่และโบ เราต่างก็อธิษฐานขอการปลดปล่อยจากพระเจ้าในเรื่องที่เรามีปัญหากัน

The title of sermon is, “Disappointment - His Appointment.” This sermon is fitted with our struggles we had for years. Both of us, we had been praying for God to heal us in this trial we are facing together.

 

โบขอบคุณพระเจ้ามากมาย สำหรับพระพรและแผนงานของพระองค์ที่ได้นำเราทั้งคู่มาร่วมนมัสการกับพี่น้องในช่วงเวลานี้ มันเป็นพระพรอันยิ่งใหญ่จากความรักของพระเจ้าแก่ลูกๆของพระองค์ เราฟังแล้วโบก็นั่งแปลให้แม่

พระเจ้านำเรากลับไปตอนที่โบไปโบสถ์กับแม่ที่อ้อมน้อยและนครปฐมในช่วงที่โบเพิ่งรับบัพติสมาใหม่ๆและชวนแม่มาเข้าโบสถ์ด้วยกัน เพราะที่นั่นจะใช้ภาษาอังกฤษภาษาเดียว โบจะคอยนั่งข้างๆแปลไทยให้แม่เสมอ

มันเป็นความผูกพันของเรา ที่ห่างหายไปนาน หลังจากเข้าโบสถ์ไทย

I thank God so much for his blessings and his great plans in leading us to worship with our brethren on that day. It was a great blessing from our Father’s love for his children. We listened and I translated to my mom. God led us to remember when we went to Om Noi church and Nakhorn Pathom church when I was first baptized, when I first invited mom to church, because those churches used English only. At that time I would always sit next to my mom and translate for her. It was a bonding experience that we didn’t have for a long time because since then we have been attending Thai church.

 

พระเจ้านำโบกลับไปในหน้าที่รับใช้ที่พระองค์มอบให้โบ

คือ การที่พระองค์นำโบเข้ามารู้จักกับพระองค์ผ่านงานแปลและเป็นล่าม ตั้งแต่ที่เริ่มทำงานนี้กับแชนนอนเมื่อ 10 ปีที่แล้ว เรื่อยมาจนถึงวันนี้ พระเจ้าจัดเตรียมให้โบได้มาดูแลแม่ คอยแปลเรื่องพระเจ้าให้แม่ ทั้งการอ่านพระคัมภีร์ การศึกษาหนังสือวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ EGW ต่างๆ ทุกอย่างโบต้องรู้ต้องเข้าใจ เพื่อเวลาโบแปลให้แม่ฟัง ท่านจะได้เข้าใจที่มาของเรื่องนั้นๆ

God reminded me of my responsibility that He had given me, which was drawing me to Him through translating and interpreting. I first learned of God by working and translating for Shannon 10 years ago. Until today, God gave me the work of taking care of my mom, translating for my mom, both in reading the Bible and studying the Spirit of Prophecy. I must understand so that when I translate for mom she will understand too.

 

โบยังจำได้ดี ในวันที่แม่โดนพี่สาวพ่อพูดใส่แม่จนสติแตกร้องไห้หนักเมื่อ 7 ปีที่แล้ว วันนั้นโบอธิษฐานขอพระเจ้าให้โบจะเป็นคนปกป้องครอบครัวของโบ ... หลังจากนั้น การเยียวยาและการตอบคำอธิษฐานของพระเจ้าก็เริ่มต้นขึ้น ... เมื่อพระองค์ตรัสผ่านพระคัมภีร์บอกให้โบขอโทษพ่อและพี่ชาย ... เพราะสิ่งนั้นคือความประสงค์ของพระเจ้าและของแม่เช่นกันที่อยากเห็นลูกๆของแม่คืนดีกัน

I still remember the day, 7 years ago, when my father’s older sister scolded and insulted my mom until she cried. That day I prayed to God that I could be the protector of my family. After that God helped solve many issues in my family. Many prayers began to be answered when He told me through His word to apologize to my dad and my older brother.

 

เริ่มตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ การตอบคำอธิษฐานของพระเจ้าสำหรับคำขอของโบก็ยังคงดำเนินไป

โบเชื่อว่าจะยังคงดำเนินต่อไปจนถึงวันที่พระคริสต์เสด็จกลับมา หลังจากได้ฟังคำเทศนาของคุณลูเธอร์แล้ว เราทั้งคู่ก็ได้รับการปลอบประโลมจิตใจอย่างมาก เราได้เจอพี่น้องที่ไม่เจอกันนาน และได้ขอให้ลูเธอร์อธิษฐานเผื่อแม่ในวันเกิดนี้ของท่าน

From that day until today, there have been many answers to my prayers, and I am sure God will keep answering my prayers until the day that Christ returns. After listening to Luther’s sermon, we felt much better and were greatly encouraged. We had a chance to see our friends that we hadn’t seen in a long time, and Luther also prayed for my mom’s birthday.

 

หลังจากนั้นเราก็เริ่มออกเดินทางไปบ้านแชนนอน ระหว่างทางไป ชาต้าขอแวะไปหาเพื่อนคนไทยที่โบสถ์เกาหลี ชื่อ โซระ แล้วแม่ก็ชวนน้องไปร่วมกัน เราเดินทางไปจนถึงบ้านแชนนอน ...

From there we went back to Shannon’s house. On the way, Chataar asked to see a Thai friend at Korean Church named Sora. My mom invited Sora to come too to Shannon’s house.

 

เราเริ่มเตรียมอาหาร ทุกคนต่างก็มีความสุขสนุกสนานกับการเตรียมค่ะ ขอบคุณพระเจ้าที่โบกับแม่เตรียมอาหารมาเพียงพอสำหรับทุกคน เรามี ส้มตำ แกงเขียวหวาน (พี่มลแม่บ้านเก่ามาทำให้) ห่อหมก ข้าว ขนมจีน ซูชิ ผักสลัด น้ำสลัด (3 อย่างหลังโบทำค่ะ) นอกนั้นสั่งเขา เป็นอาหาร Vegan Plant-Based วีแกนพลานท์เบส ไม่มีน้ำมันใดๆ ขอบคุณพระเจ้ามากค่ะ ทั้งยังมีกิมจิที่เคลวินทำมาด้วยค่ะ

ทุกคนต่างมีความสุข คุยกันสนุกสนาน แล้วเฮียโบ๊ตก็ตามมากับมาล่า คราวนี้ยิ่งสนุกค่ะ ดีใจที่เฮียโบ๊ตได้มารู้จักกับแดนนี่และเคลวิน และน้องๆทุกคน เราคุยกัน ทานอาหารด้วยกัน ร้องเพลง Happy Birthday แม่ด้วยกัน

At Shannon’s apartment everyone enjoyed preparing the food together.

Thank God that Mom and I prepared enough food! We had Somtum (papaya salad), Green Curry (made by P’ Mon, our former maid), Haw Mok, rice, rice noodles, sushi, salad and 2 kinds of salad dressing. All the food was vegan plant-based and without oil. Praise God! We also had Kimchi that Kelvin made. Everyone had a good time talking to each other. My brother Boat also came with his dog Mala, and that made things even more fun!

I am happy that Boat came and got to know Danny and Kelvin and everyone else. We talked, ate, and sang “Happy Birthday” to Mom together.

 

 

ตอนบ่ายก็ได้ทำกิจกรรมแบ่งปันข้อพระคัมภีร์และคำพยานด้วยกัน หนุนใจกัน ร้องเพลงด้วยกัน และอธิษฐานเผื่อกัน เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆค่ะ

In the afternoon we did an activity where we shared our favorite Bible verse and give a short testimony about why we liked it. We encouraged, singing, and prayed for each other. It was a good time.

 

เฮียโบ๊ตมาทานข้าวด้วยแป๊บนึง แล้วก็ออกไปข้างนอกกับเพื่อน แล้วกลับมาอีกทีตอนเย็นๆ หลังจากที่น้องๆผู้หญิงกลับกันแล้ว เขาพาเพื่อนมาคนหนึ่ง ได้มาทานอาหารฝีมือแชนนอนต่อ แล้วก็คุยกันต่ออีกกับแดนนี่ เคลวิน แชนนอนต่ออีก ถือเป็นการพบหน้ารู้จักกันที่ดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณพระเจ้ามากๆค่ะ

Boat came and ate for a short time, and then he went out with his friends. He came back later in the evening, after the young ladies had already left. He brought one friend with him and they ate Shannon’s food for dinner. They talked more with Danny, Kelvin, and Shannon. It was a good chance for them to meet each other. Thank God.

 

พระเจ้าทรงเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นพระพรในวันสะบาโตของพระองค์ค่ะ

God turned everything into a blessing on His Sabbath. Amen

 

โบ Bo

 

15 สิงหาคม 2563

15.AUG.2020